Bgpskhc

Горад Палоннэ укр.: Полонне Сцяг Герб[d] Краіна Украіна Вобласць Хмяльніцкая вобласць Раён Палонскі раён Каардынаты 50°07′16″ пн. ш. 27°30′22″ у. д.HGЯO Першае згадванне 996 Горад з 1938 Плошча 23,53 км² Вышыня цэнтра 237 м Насельніцтва 21000 чалавек (2018) Часавы пояс UTC+2, летам UTC+3 Тэлефонны код +380-3843 Паштовы індэкс 30500 Афіцыйны сайт polonne.km.ua Палоннэ на карце Украіны ±

Палоннэ на Вікісховішчы

Палоннэ^[1] (укр.: Полонне) — горад у Хмяльніцкай вобласці Украіны. Чыгуначная станцыя на лініі Шэпэціўка - Бярдзічаў. Адзін з самых старажытных гарадоў Украіны.

Гісторыя[правіць | правіць зыходнік]

У 996 г. князь Уладзімір Святаслававіч прыпісаў Палоннэ да Кіеўскай Дзесяціннай царквы. Спачатку горад належаў вялікім князям Кіеўскім; тут бывалі вялікія князі Уладзімір Святаслававіч, Яраслаў Мудры, у 1170 г. тут жыў удзельны князь Уладзімір Мсціслававіч. У 1195 г. кіеўскі князь Юрый аддае Палоннэ свайму зяцю Раману Мсціслававічу - кіраўніку Валыні. З гэтага часу горад з'яўляецца часткай Валыні. Пасля ўтварэння Галіцка-Валынскага княства Палоннэ ўвайшло ў яго склад. Стаяў са сваёй раццю каля Палоннага кароль Данііл Рамановіч - тады ўладальнік горада.

Для абароны ад качэўнікаў на натуральным ўзвышшы быў узведзены замак з землянымі валамі, драўляным частаколам. Лаўрэнцьеўскі летапіс паведамляе, што ў 1169 г. полаўцы падышлі да Палоннага і захапілі шмат людзей і жывёлы з навакольных вёсак, але крэпасць не ўзялі. Горад, відавочна, быў разбураны мангола-татарамі ў 1240 г.

У XIII ст. у Палоннэ існаваў праваслаўны манастыр. На працягу стагоддзяў горад быў вядомы сваімі рамеснікамі. У пагадненні ад 1366 г. польскага караля Казіміра III з князем Любартам Палоннэ згадваецца сярод "каменных" гарадоў. У 1494 г. горад быў перададзены князю Канстанціну Астрожскаму. У 1510 г. на месцы ўмацаванага пасаду князь Астрожскі будуе новую крэпасць. У 1569 г. горадам завалодаў шляхціц Альбрэхт Ласкі, наступнага 1570 г. ён перадаў горад каралю.

У 1640 г. кракаўскі ваявода Станіслаў Любамірскі спрыяе ўмацаванню цэнтра горада бастыённым пяціканцовым на плане абарончым валам па галандскай сістэме і сценамі. З 1648 г. Палоннэ быў горадам Валынскага палка ў дзяржаве Багдана Хмяльніцкага. 11 снежня 1766 г. кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі пацвердзіў правы горада па просьбе яго тагачаснага ўладальніка — князя Марціна Ежы Любамірскага. Верагодна, тады ж паўстаў гістарычны герб з выявай хрысціянскага патрона князя - Святога Марціна верхам на кані. У XIX - пачатку XX ст. горад быў цэнтрам Палонскай воласці.

У горадзе захаваліся гістарычныя помнікі старажытнасці: тэрыторыя абарончай крэпасці XII ст., земляныя валы, рэшткі замка на гістарычнай Татарскай вуліцы і інш.

Зноскі

Хмяльніцкая вобласць Раёны Білагірскі Валачыскі Віньківецкі Гарадоцкі Дунаявецкі Дэражнянскі Ізяслаўскі Кам’янэць-Падзільскі Красыліўскі Лэтычыўскі Наваушыцкі Палонскі Славуцкі Старакасцянтыніўскі Старасыняўскі Тэафіпальскі Хмяльніцкі Чэмэравецкі Шэпэціўскі Ярмалынецкі Гарады Валачыск2 Гарадок2 Дунаіўці2 Дэражня2 Ізяслаў2 Кам’янэц-Падзільскі1 Красыліў2 Нэцішын1 Палоннэ2 Славута1 Старакасцянцініў1 Хмэльніцкі1 Шэпэціўка1 Пгт Антаніны Базалія Білагір’я Ваўкавынці Війціўці Вінькіўці Грыціў Дунаіўці Закупнэ Лазавэ Лэтычыў Мэджыбіж Наркэвычы Нова Ушыця Панінка Сатаніў Смотрыч Стара Сынява Стара Ушыця Тэафіпаль Чорны Острыў Чэмэрыўці Ямпіль Ярмолынці Заўвагі: 1горад абласнога значэння; 2горад раённага значэння